Gitmek demir almaktır

Şu an.. Ağzımda... Son günümün, son günaydınının son harfleri. Hem de, bir fıstıklı çikolatanın son parçası tadında,,
..sen tadında!..

Artık “günaydın” demeyeceğim sana;
Çünkü “bensiz” uyanıyorsun, çünkü aynada “kendini” görüyorsun artık!
Korkuyorum ki; ağlasan, sanki gözyaşın ben kokmayacak!..

Suçlamak değil ki; balık pazarından balık alınacağını bilmek, ve bunu sana söylemek...
İyi duy beni;
Hangi pazara gidersen, orada satılanları bulursun!..
.....
Ama, ne; çiçek pazarına git, ne bit pazarına, diyemem sana...
Bana gel, de diyemem.
Fakat bana gelirsen, beni bulursun. Bana yönelirsen bende olanları görürsün...

Belki nadiren, üstündeki adrese gitmeyebilir bir mektup...
Peki, adım yazmayan bir zarf ulaşabilir mi bana?..

Demek isterim; “bana gel” ama, diyemem!..
Belki de bu yüzden titrer, dudağıma tünemiş günaydınlar; saçmalanmış, kanayan serçeler gibi!..

Gitmenin anlamı şudur: Uzaklaşmak!..
Halbuki, okyanuslar aşacağımız bir iskeleydim sana;
Benden çözülmedikçe!..
.....
Gitmek; demir almaktır...
Gitmek; halat çözmektir...
Gitmek; “gitmektir” kısacası dalgaların üzerinde, sislerin içine!..
.....
Kayıp olmak, ayıp değil mi; ve günah değil mi?..

Canımda izin kalacak,
Kanamış bir yara olarak...
Gidersen!..

Acının ne olduğunu bilir misin?
Günün bilmediğin saatlerinde
Midene kramplar girip doğruca lavaboya gidip
Dakikalarca kusmak nedir bilir misin?
Boş mideden ne çıkacağını düşünmek ister misin?
Hiçbir şey…
Sadece acı, hüzün ve biraz da olsa kırılganlık
Günlerce günde tek öğün yiyerek yaşamayı bilir misin?
Yemenin bile anlamsız olduğu günleri, anları,
Artık öyle ki yemeğin bile zevkinin kaçtığını
Belli belirsiz aklına yaşananlar gelip
Gözyaşlarına boğulmak nedir sence?
Gözyaşlarını tutamayıp hıçkırıklara esir olmak ya da…
Olmayacak şeylerin bir gün gelip de olduğunu
Ve ihanete uğramış gibi bir hisse kapıldığını hissettin mi hiç?
Kalbinin parçalanarak tutulamayacak zerreler olduğunu ya da…
Gözlerinin gözyaşlarından artık kırmızı olarak kaldığını hayal ettin mi?
Ya günlerce uykusuz kalmak nasıldır sence?
Günün sadece 3-4 saati uyku uyuyabildiğin
Yorulduğunu hissettiğinde müzik eşliğinde uyumaya çalıştığın
Ama asla yapamadığın oldu mu…
Aynı müziği defalarca dinleyip ağladığın peki?
Şarkının sözleri sanki senin için yazılmış olduğunu anladığın vakit ya da…
Hayalleri bırakıp gerçeğe döndüğün ama asla istemediğin biçimde olduğu zaman
Ne hissederdin?
Yapman gereken şeyleri yapamadığını,
Devamlı aklın karışık biçimde yaşananlara takıldığını
Bir türlü de bunları düşünmekten vazgeçemediğini bir düşün istersen?
Dostlarına yaşadığın duyguları aktaramadığını,
Gecelerce ağladığını, uyku uyuyamadığını, yemek yiyemediğini
Morallerin en dibinde gezindiğini söyleyememeyi düşünebilir misin?
Bunların hepsini ben yaşıyorum şimdi,
Söylemek gerekirse acı çekerek büyüyorsun hayatta,
Oysa ben küçük saf kız olarak kalmayı ne çok isterdim…

Eğer yağmur yağıyorsa
Çık dışarıya saatlerce yağmurun altında dolaş
Ne kadar acı yaşadıysan o gün paylaş yağmurla
İçini dök ona o seni anlayacaktır
Sana yardım edecektir içini dökmen için
Gözyaşları hediye edecektir sana
Doyasıya ağlaman için
Yağmura güven sana ihanet etmez
Sırlarını vermez kimseye
O da seninle üzülür yaşadıklarına
Ağlar,ağlar için için
Sana yardım eder
Hüznünü anlatmaya çalışır diğer insanlara
Damlalarını serper dünyanın dört bir yanına
O gün senle birlikte herkes ıslanır
Diğerleri yağmurdan
Sen ise kendi gözyaşlarından
Tutma; kendini sıkmana gerek yok
Ağla unut olanları
Gözyaşların yağmura karışsın
Yağmur da açıkdenizlere
Okyanuslar ağlasın yerine
Sen bırak
Senin görevin bitti
Acılarını paylaştın yağmurla
O da anlattı okyanuslara
Artık tüm dünya biliyor
Seni,acılarını ve gözyaşlarını
Yağmura güven
O diğerleri gibi sırrını değil
Sadece hüznünü anlatır insanlara
Diğerlerine göstermeye çalışır
Yaralı biri olduğunu
Anlamaz insanoğlu ya da anlamazlıktan gelir
Yağmurdan kaçarlar, hüzünden kaçarlar
O insanın acı çekişini umursamazlar
Bilmedikleri bir şey var elbet...
Bir gün onlarda yağmurla paylaşacak dertlerini
Güvenecekler, başka çareleri yoktur
Bugün kaçanlar yarın yanlız kalacaklarını bilmiyorlardır
Yağmura güveneceklerini ona anlatacakları dertlerini
Yağmurla birlikte ağlıyacaklarına inanmazlar
Kaçarlar sorunlardan, kaçarlar insanlardan
Kaçmak çözüm getirmez, sadece anlıktır
Ama hayat anlık değildir, yaşam sonsuzdur
Bir gün vardır elbet her şeyin sonu gelecek
Ne bugün ne yarın
Ne zaman olacağı bilinmez
Bilindik tek bir şey vardır
Birilerine güvenmeden hayatın geçmeyeceği
Güven bana dostunum senin
Güven bana seninle güler, seninle ağlarım
GÜVEN YAĞMURA...(daima yanındayım..sonsuza dek....)

sen bana git demedin..ben sana tutunamadım...en tuhaf uzakta kalışım oldun..."hoşçakal " bile değildi son sözüm..mesafeler hep büyüdü. o onu dedi..bu bunu dedi..şuydu..buydu..ve de..
ve de bitti..
bitti..
bitti işte..
vedasız, acısız, ağrısız bir ayrılık oldu..
sen orada kaldın..ben burada
şimdi de oturmuş yazıyorum..sadece sana değil..
ona, buna, şuna, herkese..
en güzeli de bu ..yazmak..
kimbilir hangi eve girdim şu an
hangi otobüs yolculuğunun cam kenarındayım..
tut ki ekmek kırıntıları yere dökülmesin diye açılmış bir sayfayım..
bir bakkal tezgahında ucuz şarap sarmak için hazır tutuluyor da olabilirim..
bir yatağın başucunda da..
peki sen..
belki hayali bir sevgilisin bir okur için..
ama olsun..düşlerken sınırsız olmanın bir mahkumiyeti varmı ki?..
kime ne..
kara tahtaya tebeşirle yazılmış kelimeleri silmenin ne güç olduğunu hatırlıyormusun...
evet silinirdi..ama mutlaka kalırdı izi..
ben de seni siliyorum yar..
hem de iz kalmamacasına..bastıra bastıra silgiyi..
ama ne gam..kara tahta iz tutuyor..
..
senden sonra yemek yemedim..
senden sonra dışarı çıkarken hep şemsiyemi aldım..ilk defa saçlarım ıslanırsa başımın ağrayabileceği ihtimalini göze aldım...
senden sonra daha sıkı giyindim..
hiç üşümedim senden sonra..
senden sonra hep saatin ziliyle uyandım sabahlara
senden sonra televizyon kumandasının 6 aydır ihtiyaç duyduğu pilleri aldım..
kahvaltıda gazete okumuyorum senden sonra..ev yapımı çilek reçelinin içine dalan ekonomi sayfaları artık şerbetsiz pür'u pak...
senden sonra kokulu mum aydınlığını satın almadım mağazadan...
ayraç yoksunluğundan"okunan yer kolay bulunsun" diye yüzüstü yatırılmış, yarım kalmış kitaplarımın hepsini bitirdim senden sonra..
hiç kar yağmadı senden sonra bu gri kente..
senden sonra ben sarıyer'i sevdim..istinye'yi..yeniköy'ü..
emek kafe'de sabah kahvaltılarında buldum defalarca..
istiklal caddesi, taksim..bu kadar kalabalıkmıydı o zamanlar..
..

ben senden sonra yatarken anahtarı kapının üzerinden almadım...
sıkı sıkı da kilitledim...ve beni uyandıran kapı zilin de yoktu artık..
senden sonra
senden sonra..
senden
sonra..
..

ben de yoktum aslında..
ben senden sonra düş oldum..
HOŞÇAKAL... 

UĞRUNA ÖLMEKSE EĞER SENİ YAŞATMAK,BİN DEFA ÖLÜRÜMDE ADINA LEKE SÜRDÜRMEM...GURURDUR NAMUSTUR BAYRAK VE SANCAK,AKSADA KANIM KORKMA ;HAİNİ GÜLDÜRMEM...